pwd. Michał Budzisz
Drużyna wyjeżdża do czterech miejsc, w których internowany był Prymas Wyszyński w latach 1953-1956. Początek obozu następuje w Warszawie spod Pałacu Borchów, będącego domem arcybiskupów warszawskich. Dalej drużyna udaje się do Sanktuarium Maryjnego w Rywałdzie, które leży w sąsiedztwie Radzynia Chełmińskiego. Harcerze odwiedzają świątynię, a także zabytki i ruiny zamku krzyżackiego w Radzyniu.
Następnie udają się do sanktuarium w Stoczku Klasztornym. Tutaj drużyna może nacieszyć się bogactwem Warmii oraz sąsiedztwem Lidzbarka. Kolejnym przystankiem jest Kościół św. Józefa w Prudniku. Druhowie mogą odwiedzić kościół, Prudnik oraz zachwycić pięknem Gór Opawskich. Ostatnią destynacją jest przejazd na wschód Polski do Bieszczad, aby odwiedzić Klasztor Nazaretanek w Komańczy. W tym miejscu nie sposób nacieszyć się pięknem gór oraz dodatkowo odwiedzić leżące w pobliżu cerkwie.
Do programu obozu należy wpleść standardowe elementy pracy wędrowników – służbę, wędrówkę, dyskusję, kwadrans, zdobywanie stopni i sprawności, pracę nad charakterem, wyczyn i inne. Rolą drużynowego jest tak wykorzystać proponowany konspekt, aby uzyskać jak najlepsze owocy pracy wychowawczej podążając szlakiem internowania kard. Stefana Wyszyńskiego.