phm. Antoni Ropelewski
Jeśli nie uczestniczycie jako drużyna wędrowników w służbie, warto pole do takiej służby znaleźć. Okazją i bodźcem do niej mogą być potrzeby weteranów i osób represjonowanych, często harcerzy, którzy powoli odchodzą. Trzeba się zatem spieszyć by móc wysłuchać ich często dramatycznych historii. Te wspomnienia mogą pomóc w uświadomieniu sobie jak wyglądało życie w czasach internowania i represji ze strony władz komunistycznych.
1. Dowiadujemy się (dzwonimy lub udajemy się osobiście) w regionalnym oddziale Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego, czy mogą udzielić informacji o kombatancie potrzebującym pomocy lub ogłosić naszą inicjatywę służby w ich środowisku.
2. Przeprowadzamy służbę na rzecz kombatanta. W zależności od jego potrzeb może to być zrobienie zakupów lub umycie okien. Powinniśmy zadbać by nie była to akcja jednorazowa.
3. Dowiadujemy się w międzyczasie jak najwięcej o historii związanej z jego działalnością antykomunistyczną. Zapraszamy go na spotkanie podczas którego będzie miał okazję podzielić się z nami swoimi wspomnieniami.
4. Organizujemy miejsce z komfortowymi warunkami. Zapraszamy na nie również drużynę harcerzy. Warto zadbać także o transport dla kombatanta.
5. Podsumowujemy i rozmawiamy z wędrownikami o przebytej służbie i weryfikujemy plan na ewentualną, dalszą, stałą pomoc.