hm. Marcin Wrzos
Warta strażnicza to jeden z podstawowych elementów metody starszoharcerskiej. Ma formę obrzędowego ogniska, rozpalanego na tyle wcześniej przed wschodem słońca, aby jego uczestnicy przy rozpalonym ogniu mogli przywitać dzień. Warta strażnicza odbywa się 3-4 razy w ciągu roku.
PRZYGOTOWANIE DALSZE
Uczestnicy dzień przed zbiórką otrzymują drogą elektroniczną skan fragmentów „Zapisków Więziennych” i innych książek, publikacji Stefana Wyszyńskiego, z którymi mają zapoznać się do porannego ogniska.
PRZYGOTOWANIE BLIŻSZE
Godzinę przed rozpaleniem warty strażniczej, osoby z kręgu SMSem otrzymują zadanie wymyślenia i realizacji drobnego harcu, związanego z cechą charakteru Wyszyńskiego np. niezłomność, pobożność oraz drugi, że mają do ogniska przynieść żywy ogień.
WARTA
Ognisko jest ułożone pół godziny przed wschodem słońca. Jest rozpalone od pierwszego płomienia, z którym dotarli harcerze. Pozostałe są dokładane w miarę przychodzenia osób. Po kilku piosenkach rozpoczyna się gawęda, która jest opowieścią zbudowaną z kolejnych fragmentów książki, które otrzymali wcześniej studenci harcerscy. Po gawędzie rozmawiają na temat harców i tego, czego mogą nauczyć się od Prymasa. Następuje moment „stróżów poranka”. Dookoła ogniska stoją harcerze i każdy pisze na kartce 1/2 cechy charakteru Prymasa, nad którymi chcą pracować do kolejnej warty. Kartki palą uroczyście w ognisku, a treść swojego zobowiązania osoba z kręgu przekazuje jednej osobie, która staje się jego strażnikiem. Kilka piosenek. Oficjalne zakończenie ogniska w ciszy.
ZAKOŃCZENIE
Pojedynczo, w milczeniu, odchodzą harcerze starsi od ogniska do swoich zajęć na: studiach, w domu, do realizacji swoich zobowiązań.